تهدید به بازدادشت مادر گلرخ ایرایی

تحریم

زندانی سیاسی گلرخ ایرایی پیش از انتخابات! ریاست جمهوری نظام، نامه ای از زندان منتشر و اعلام کرد، انتخابات! را تحریم می‌کند.

اصلاحات!
گلرخ ایرایی در آن نامه ضمن اشاره به دولتی که در کنترل  اصلاح طلبان حکومتی بود و مقایسه آن با دوره های دیگر، شهادت می‌دهد که در سیاست های کلی نظام چیزی تغییر نکرده است؛ «از مقایسه‌ی هشت ساله‌ی روی کار بودن اصلاح‌طلبان با دوره‌های پیشین به این نتیجه می‌رسیم که در سیاست‌های کلی کشور تغییری ایجاد نشده است. اگر دوران پیشین با انقلاب فرهنگی، کشتار دهه‌ی شصت و اعدام‌های سال ۶۷ شناخته می‌شوند، اگر بالا رفتن عده‌ای از دیوار سفارت که در آن روزها عملی فرهنگی و ارزشی قلمداد می‌شده! و منجر به تحریم‌هایی گشته که با ذره ذره‌ی وجودمان آن را زندگی کرده‌ایم، دوره‌ی اصلاحات خاتمی نیز ارمغانی به جز کشتار و قلع و قمع دانشجویان و ادبای کشور نداشته است.»

اعتدال!
در دوره های بعد از خاتمی نیز از نظر گلرخ ایرایی، درب بر همان پاشنه چرخیده است: «مگر غیر از این است که روحانی آزادی زندانیان سیاسی را وعده داده بود و وزیر امور خارجه‌اش در سازمان ملل وجود زندانیان سیاسی را به کل منکر شد؟! مگر غیر از این است که آمار اعدام‌های انجام شده در دولت روحانی تقریباً دو برابر اعدام‌های دولت احمدی‌نژاد است؟! اما با سکوت وقیحانه‌ی رسانه‌های سبز و بنفش، اخبار آن در حاشیه قرار گرفته است؟! بازداشت‌ها و احکام سنگین و بازداشتگاه‌های مخوف وزارت اطلاعات در دولت اصلاحات چه کم از بازداشتگاه‌های دولت اصول‌گرایان دارد؟ خانه‌های امن سپاه چطور؟
در کدام دولت بازداشت و اهانت و اعدام نداشته‌ایم که داد آزادی و امنیت و آرامش جامعه سر می‌دهند.»

تلاش آزادی
در پایان گلرخ ایرایی نوشته بود:  «به جهت نبود فضای باز سیاسی و تحمیل کاندیدای گزینشی و ممانعت از حضور احزاب و عدم پاسخگویی به چرایی از میان برداشتن احزاب و گروه‌ها و تا حضور کاندیدایی از تمامی ایدئولوژی‌ها، مذاهب و قومیت‌های ایرانی از شرکت در چنین انتخاباتی که نه حماسه‌ی حضور بلکه نمایش اقتدار تک‌روی، سرکوب و استبداد است و تنها صرف هزینه‌ای جهت عوام‌فریبی ست خودداری نموده و فعالانه تا ایجاد فضایی باز جهت فعالیت آزاد کلیه‌ی احزاب در ایرانی آزاد و رها از یوغ استبداد تلاش خواهیم نمود.» [گلرخ ابراهیمی ایرایی و جنبش تحریم]

عواقب
مواضع یک زندانی سیاسی علاوه بر آنکه زمینه را برای فشار بیشتر بر روی او فراهم می‌کند، در بسیاری از مواقع دامان اطرافیان و بستگان او را نیز می‌گیرد. ولایت فقیه می‌خواهد به این طریق به همه پیام بدهد که هرگونه مخالفتی با استبداد مذهبی عواقب سنگینی برای فرد و بستگانش به همراه خواهد داشت.

طاهره ایرایی
در همین رابطه طی روزهای اخیر طاهره ایرایی، مادر گلرخ ایرایی از سوی مأموران اطلاعات سپاه تهدید به بازداشت شده است. طی تماسی که از طرف اطلاعات سپاه با طاهره ایرایی گرفته می‌شود به او هشدار داده می‌شود که در صورت مصاحبه یا هرگونه اطلاع رسانی درباره شرایط دخترش، او را بازداشت خواهند کرد.
پیشتر طاهره ایرایی در مصاحبه با رسانه ها از فشارهای مقامات بر فرزندش و همچنین آرش صادق ابراز نگرانی کرده بود.

توهین و تبلیغ
گلرخ ایرایی اکنون دوران شش سال حبس خود را به جرم «توهین به مقدسات و تبلیغ علیه نظام» سپری می‌کند آنهم صادره توسط دادگاهی که طبق گفته آرش صادقی، زندانی سیاسی و همسر گلرخ ایرایی حتی حاضر به شنیدن دفاعیات او نشده است؛ «در روز دادگاه گلرخ ایرایی در بیمارستان بستری بوده و مدارک پزشکی او را وکیلش، خانم زهرا مینویی، به دادگاه تحویل می‌دهد اما قاضی صلواتی بدون توجه به عدم حضور او و شنیدن دفاعیاتش حکم شش سال حبس را برای او غیابی صادر کرد و دادگاه تجدیدنظر هم این حکم را عیناً تائید کرد.»

گسترش
تلاش ولایت فقیه برای در فشار گذاشتن و ترساندن مخالفان به نظر نمی‌رسد که چندان موفق بوده باشد زیرا آنچه روزانه شاهد هستیم افزایش مخالفت توسط اقشار گوناگون و در سراسر کشور می‌باشد. همگان دریافته اند که قیمت آزادی را باید پرداخت، این نقطه کانونی چرخش تعادل علیه دیکتاتورهاست.