جامعهشناسیِ خودمانیِ ایران
مردم و کشور ایران از نگاه حکومتگران: ـ گرگ فقر، فربه و پروار میشود و بر سفرهی مردم پوزار میکشد. به دُرُک! جامعهشناسی خودمانی ایران ـ پدران شرمگین، رؤیاهای بر باد رفته کودکان ـ اعتیاد و فساد، بیداد میکند. به دُرُک! ـ گرانی کمر مردم را تا میکند. به دُرُک! ـ بیلان خودکشی، رکورد میشکند. به دُرُک! ـ فرزندفروشی و کلیهفروشی باب میشود. به دُرُک! ـ کارگران از دو ماه تا یک سال و بیشتر حقوق نمیگیرند. به دُرُک! جامعهشناسی خودمانی ایران ـ کارگران بدون حقوق، کودکان بدون نان ـ 42درصد بیکاران ایران، دانشگاهیان هستند! به دُرُک! ـ در رتبهبندی کشورهای شاد و غمگین دنیا، مردم ایران غمگینترین هستند. الهی شکر! مملکت هر چه عزادارتر، سنگینتر! بهتر! ـ حقوق زنان سرپرست خانواده از حقوق مردان کمتر است! به دُرُک! (دندشان نرم! میخواستند زن نشوند!) ـ سرانه مطالعه برای هر ایرانی 8دقیقه است. به دُرُک! (بدبخت اروپاییها که سرانه مطالعهشان 48دقیقه است!). ـ آمار مهاجرت ایرانیان و فرار مغزها از ایران بیداد میکند. به دُرُک! ـ دختر و پسر پنج ساله و هفت ساله، کارگران ساختماناند و بلوک و آجر و سیمان ...