اعتراضات در ۳ و ۴ مرداد؛ «آقا امام هشتم برس به داد مردم»
بعد از انتخابات ولایت فقیه و شکست خامنهای در مهندسیاش، جناحهای نظام باید علیالقاعده مانند گذشته به هژمونی فرد بیرون کشیده شده از صندوق، در زمینه اجرایی، تمکین میکردند و دعواها در درون نظام، برای تقسیم قدرت و استیلا بر ثروت کشور، به پایان میرسید. اما اینبار این دعوا روند سابق را طی نکرد. ستیز روحانی با خامنهای و سپاهش، به مراتب بالاتر و بیشتر از ماقبل انتخابات ادامه یافت. تشدید تضاد در بالای حکومت ولایت فقیه که به خاطر جنگ بر سر قدرت و چپاول بیشتر است، نمود اقتصادی خود را در وضعیت فلاکتبار مردم در کف جامعه نشان میدهد. از این رو نتیجه یقینا بالا گرفتن اعتراضات و تجمعات اعتراضی در کف جامعه و خیابان خواهد بود. مردم به فغان آمده از دزدی، اختلاس، بیکاری، اخراج از کار، دریافت نکردن حقوق، دزدی اموالشان توسط موسسات اعتباری وابسته به سپاه و ... به خیابان میآیند و حق خود را میطلبند. آمار گسترش یابنده اعتراضات، نشان از ناتوانی حکومت کنندگان و تن ندادن حکومت شوندگان به حکومت دارد. حکومت نیز لاجرم به اعتراضات به حق مردم، مارک امنیتی میزند تا بتواند آنها را سرکوب کند. اما سرکوب نیز ...