واکنشهای متناقض در بنبست برجام
خواسته جامعه جهانی از رژیم آخوندی موضوع روشنی است. عمل به روح برجام. یعنی دست برداشتن از دخالت در کشورهای منطقه و قطع حمایت از مزدوران برون مرزیاش مثل حزبالله و قطع آزمایشهای موشکی و رعایت حقوقبشر. این خواسته را هم به اعتبار سفت کردن طناب تحریمها بر گلوی رژیم میخواهند پیش ببرند. که با وجود مقاومت سازمانیافته سراسری که آماده است تحولات را به سمت مطلوب سوق دهد و با وجود خشم انفجاری جامعه، گردن گذاشتن به هر یک از این خواستهها برای رژیم معنایی جز فروپاشیدن و سرنگونی ندارد. تازه در این وانفسا برخی مقامات آمریکا صحبت از تغییر رژیم هم کردهاند. در مقابل این موضعگیریها، خامنهای بالاخره روز 26مهر به صحنه آمد، اما تحت این عنوان که من نمیخواهم جواب رئیسجمهور بیچاک و دهن آمریکا را بدهم، تنها فحاشی کرد و از پاسخ روشن به مسائل جدی که جلو روی او و رژیمش قرار دارد طفره رفت. بجز خامنهای از درون رژیم هم صداهای مختلف و متناقضی شنیده میشود. اما بالاخره کدام صدا را باید شنید؟ ادامه مسیر برجام و زهرخوران یا بیرون آمدن از آن؟ این سؤالی است که در بنبست نظام منجر به صداهای مختلف شده است: روز 25...