در ورای غوغای طرح سه فوریتی
بهرغم هیاهوی بسیاری که توسط دلواپسان در اطراف قرارداد توتال برپا شده و این هیاهو هنگام طرح 3فوریتی توقف قرارداد توتال، با تشنج مجلس ارتجاع (در روز چهارشنبه 21تیر) و دست به یقه شدن نمایندگان دو باند، به اوج خود رسید؛ اما حاصل این هیاهو برای دلواپسان هیچ بود. از 15نفر امضاکنندگان طرح، شماری امضاهای خود را پس گرفتند و در نتیجه طرح مزبور از دستور کار مجلس خارج شد. اندکی تأمل درباره آنچه واقع شد و پاسخ به سؤالاتی که در این رابطه مطرح است، تا حدودی میتواند ابعاد و وجوهی از بحران گریبانگیر کنونی رژیم را روشن کند؛ سؤالاتی از این قبیل که باند دلواپسان که آورنده این طرح بودند، آیا میدانستند تقلایشان به جایی نخواهد رسید؟ اگر نتیجه را میدانستند چرا بهآن اقدام کردند؟ آیا این اقدام صرفاً امری نمایشی و تبلیغاتی بود؟ چگونه است که دلواپسان اکنون چنین ضعیف و فاقد اثر شدهاند؟ بعید است که دلواپسان و آورندگان طرح 3فوریتی هیچ ارزیابی از کم و کیف تعادل قوای موجود در مجلس ارتجاع و میزان توانایی خود نداشته و به امید تصویب طرح کذایی وارد معرکه شده باشند؛ به نظر میرسد دلواپسان با ارائه این طرح می...