روحانی، تنفیذ؛ سیاست التماس و تهدید
سیاست داخلی روحانی در جلسه ۲۸ تیر خود با هیئت دولتش علاوه بر اینکه پایبندی بی چون و چرای نظام به برجام و ترس از به هم خوردن آن را به صد زبان اعلام و سیاست خود در خارج از کشور را مشخص کرد، در داخل کشور نیز سعی کرد نقشه راه سیاست خود را با جناح دیگر؛ خامنهای، قوه قضائیه!، سپاه و... ترسیم کند. روحانی که باید در ۱۴ مرداد از خامنهای «تنفیذ» بگیرد مجبور است قدری با ملایمت و احتیاط رفتار کند تا اوضاع بیش از این به ضرر او نشود. ضربههایی مانند دستگیری برادرش، از طرف جناح مقابل خواهان تقسیم قدرت، در انتظار اوست. به رغم این احتیاط، روحانی مجبور است کوتاه نیاید. چون هر قدم عقب نشستن به معنی پیشروی رقیب است. روحانی درگیر یک تناقض و تخالف است که او را از یک سو به تهدید و قدرت نمایی وامیدارد و از سوی دیگر به التماس در برابر حریف. این ذاتی دوران پایانی یک حکومت است. تهاجم! روحانی ابتدا تهاجم به خامنهای را آغاز میکند و با به رخ کشیدن «رای مردم» مشخص میکند که «تفکری که از مردم رای گرفت باید سرلوحه دستگاه اجرایی باشد». روحانی سپس به دموکراسی! در نظام ولایت استناد کرده و ...