قتلعام ۶۷ ـ فرمان مرگ ـ شماره ۱۸
با این فرمان، 30هزار جوانه در زنجیر به خاک افتادن. همه حرف در این جمله خلاصه میشه: «کسانی که در زندانهای سراسر کشور بر سر موضع نفاق خود پافشاری کرده و میکنند، محارب و محکوم به اعدام میباشند». پافشاری بر موضع نفاق یعنی پایداری و پافشاری بر آرمان و اعتقادی که به قانون اساسی ولایت فقیه رأی نداد و در زندان ایستادگی کرد. با این فرمان همه مخالفان ولایت فقیه و مخالفان فکری و عقیدتی نظام مهدورالدم و محارب و محکوم به اعدام هستن. یعنی مطلقاً جرم کسانی که در منتهای ناباوری بعد از هفت سال شکنجه، حلقآویز شدن، این نبود که مثلاً با مجاهدین ارتباط داشتن یا شورش کردن یا اینکه دست به اغتشاش یا اقدام مسلحانه زدن. نه! تنها جرم و اصلیترین گناه زندانیان این بود که «سرموضع» بودن. همین. پروین پوراقبال که زمان قتلعام ۶۷در بند ۳اوین بود میگه: شب 5مرداد دیر وقت بود که اشرف فدایی، منیر عابدینی، مژگان سربی، فرشته حمیدی و حدود 20نفر از بچهها را برای بازجویی صدا کردند. از بند 3هم تعدادی بردند. هنوز هیچ نمیدانستیم. آنها حدود دو تا سه ساعت بعد برگشتند و گفتند همان سؤالهای قدیمی بر سر مواضع و حکممان بود. نی...