ابربدهکاران بانکی چه کسانی هستد؟
فقط ۴۰۰خانوار حکومتی مردم را به خاک سیاه فقر نشاندهاند فقر و ثروت دو روی یک سکه در جامعه غارت شده و بهشدت سرکوب شده ایران تحت حاکمیت آخوندها است. چرا باید بخش اعظمی از سرمایهها در اختیار بخش کوچکی از کارگزاران رژیم باشد و آنها یک شبه ره صدساله را طی کنند؟ چرا باید ۴۰۰خانوار بر مقدرات سیاسی و اقتصادی کشور حاکم باشند و مردم را به خاک سیاه فقر بنشانند، اما در مقابل این معدود افراد و خانوادهها بخش بزرگی از اجتماع از سهم بسیار ناچیزی از ثروت ملی بهرهمند شود. یکی از زمینههای چپاول مردم بدهکاری بزرگ سردمداران و مهرههای حکومتی به بانکها هستند که رسانههای حکومتی از آنها بهعنوان ابربدهکاران بانکی نام میبرند. آنها کسانی هستند که بهقول یک مهره حکومتی با استفاده از ادبیات «جمهوری اسلامی» یعنی ادبیات غارت و چپاول مردم، دهها و صدها میلیارد دلار به بانکها بدهکارند و با تکیه بر هرم قدرت نه تنها سود پول را نمیپردازند بلکه اصل آن را هم نمیپردازند. آنها کسانی هستند که با استفاده از روابط با هرم قدرت و با رانت به اسم طرحهای تولیدی وامهای کلان گرفتهاند...