پناهندگان افغانستانی در ایران؛ دو راهی مرگ
سربازانِ جنگِ کشورِ دیگر
روزنامه نیویورک تایمز روز جمعه ۹ تیر۹۶ درباره چگونگی اعزام پناهندگان افغانستانی در ایران، به جنگ سوریه توسط نیروی قدس ولایت فقیه در گزارشی نوشت: «میلیونها افغان در کمپهای پناهندگی ایران به کار مشغولند. مهاجرت ادامه یافته و حالا در چند سال گذشته آوارگان افغان به جغرافیای جدیدی پاگذاشتهاند. میدان نبرد بشار اسد در سوریه. فقر مطلق و نبود امکانات هزاران جوان را به مهاجرت غیرقانونی به ایران وامیدارد که بسیاری از آنان سرنوشتی چون امین پیدا کرده و به میدان جنگی که از آن مردم کشور دیگر است وارد میشوند. زمستان گذشته مقامهای نظام ایران به عبدالامین پیشنهاد کردند. او میتوانست در ایران قانونی شده و از وحشت استرداد خلاصی یابد. نظام ایران در ازای اعزام او به سوریه به او پیشنهاد اقامت ده ساله و حقوق ماهانه ۸۰۰دلاری داد».
حکومت ولایت فقیه با اعطای کارت اقامت دایم به مهاجران مستاصل و بیپناه افغانستانی، ما به ازای حضور و جنگیدن در سوریه و کشتن مردم سوریه، سرنوشت شوم دیگری را برای آنها رقم زده است.
۱۰۰۰ کشته افغانستانی در سوریه
در گزارشی که تلویزیون دولتی افغانستان RTA روز چهارشنبه ۱۰ آذر ۹۵ پخش کرد اعلام شد که «هزار نفر از شبهنظامیان افغانی مقیم ایران در چارچوب تیپ موسوم به فاطمیون وابسته به نیروی قدس هنگام مشارکت در جنگ سوریه کشته شدهاند.»
در حالی که مهاجران افغانستانی در ایران، در شرایط بسیار بدی از لحاظ مادی و معنوی بهسر برده و بسیاری از کودکان آنها از تحصیل محروم هستند، مجلس! ولایت فقیه، با تصویب قانونی به همسران و فرزندان و والدین کسانی که در راستای ماموریتهای داخل و یا خارج کشور جمهوریاسلامی! کشته شوند تابعیت ایرانی میدهد.
سابقه امر
پناهندگان افغانستانی از اواخر دهه ۴۰ و اوایل دهه۵۰ و به دنبال جنگهای داخلی افغانستان، وضعیت بد اقتصادی این کشور و نیاز بازار ایران، وارد کشورمان شدند. این روند کماکان ادامه دارد.
عبدالرحمان کلانتری، رئیس اداره حوادث جمعیت هلال احمر افغانستان روز یکشنبه ۲۵ مهر ۹۵ طی نشستی که بهمناسبت هفته «هلال احمر» در کابل پایتخت این کشور برگزار شد، اعلام کرد «در سال جاری حدود یک میلیون نفر از مردم این کشور در نتیجه جنگهای داخلی خانه و محل سکونت خود را ترک کرده و آواره شدهاند.»
کارهای سخت برای مهاجران افغانستانی
جنگ های داخلی، اقتصاد ضعیف افغانستان و از سوی دیگر سختکوشی مردم افغانستان به حضور نیروی کار مهاجر از این کشور در بازار ایران، بیشتر برای فعالیت در مشاغل سخت و خطرناک دامن زده است. نیروی کار مهاجر افغانستانی در ایران بیشتر در بخش محدودی از بازار کار که کارگران داخلی رغبتی به حضور در آن ندارند و البته درآمد چندانی هم ندارد فعالیت میکنند. مشاغلی مثل چاهکنی، مرغداری، جمعآوری زباله، بنایی و ...
این امر فقط مربوط به مهاجران بزرگسال افغانستانی نمیشود؛ «در بخش زباله گردی برخی پیمانکاران شهرداری از مهاجران کودک افغان بهصورت گروهی استفاده میکنند و طبق اطلاعات به دست آمده چند نفر در یک اتاق کوچک اسکان دارند.» [مهر۴ آبان ۹۵]
کودکان بی شناسنامه افغانستانی
محمد عجمی «مدیر کل امور اتباع و مهاجران خارجی» در خراسان رضوی، اعلام کرد «هم اکنون ۲۰ هزار کودک بدون شناسنامه در مشهد سرگردانند که همگی حاصل ازدواج زنان ایرانی با اتباع خارجی بهویژه افغان و عراقی هستند».[۲۴بهمن ۹۴ ایرنا] عیان است که این آمار تنها مربوط به شهر مشهد میشود. بسیاری از خانوادههای افغانستانی از ترس استرداد در شهرهای کوچک و روستاهای دور افتاده به سر میبرند که عملا در این آمار نمیگنجند.
تحقیر پناهندگان افغانستانی توسط حکومت
۱۶ شهریور ۹۵، «نیروی انتظامی» شهر شیراز تحت عنوان «دستگیری اتباع بیگانه» تعدادی از مهاجرین افغانستانی را در داخل یک حصار آهنی با سقف باز به نمایش گذاشت. به دنبال این عمل شنیع، در تاریخ ۲۱ شهریور ۹۵ جمعی از مردم هرات در غرب افغانستان در مقابل کنسولگری نظام ایران در این شهر، تظاهرات کردند و رفتار توهینآمیز «مأموران انتظامی» با مهاجران افغانستانی در ایران را محکوم کرده و آن را عملی غیرانسانی و غیراسلامی خواندند.
همچنین مدتی قبل از آن شماری از «نمایندگان جامعه مدنی افغانستان» در اعتراض به بدرفتاری مقامهای حکومت ایران با مهاجران افغانستانی در مقابل «سفارت ایران» در کابل تظاهرات کردند. آنها با سر دادن شعارهایی از قبیل «تبعیض را بس کنید» و «کرامت انسانی را گرامی بداریم»، خواستار توجه به وضعیت پناهندگان و مهاجران افغانستانی شدند.
تظاهرکنندگان در قطعنامه تظاهرات به برخی موارد از رفتار ضدانسانی با شهروندان افغانستانی در ایران اشاره کردند. از جمله «ویدیوی یک مأمور حکومت که مهاجران افغان را بهصورت توهینآمیزی، تحقیر میکند، تنبیه چهار دانشآموز افغان در مدرسهای در شهر ورامین که معلمشان، آنها را مجبور میکند دست خود را در کاسه توالت فرو کنند، ممنوعیت اقامت مهاجران افغان در ۱۰ استان ایران و سه برابر شدن شهریه دانشآموزان افغان در مدارس ایران».
حکومت ولایت فقیه در برخی شهرها با نصب تابلوهای شرمآور، ورود مهاجران افغانستانی را به برخی اماکن عمومی، نظیر پارکها ممنوع ساخته است.
ممنوعیت اقامت در ۱۰ استان
یک مقام وزارت کشور روحانی، به نام عزیز کاظمی، روز اول دی ۹۳ ممنوعیت اقامت اتباع افغانستان را در ۱۰ استان کشور اعلام کرد و اضافه کرد که طرح ممنوعیت اقامت افغانستانی ها در چند استان دیگر نیز مطرح است.
استانهایی را که اقامت اتباع افغانستان در آنها ممنوع گردیده، مازندران، گیلان، اردبیل، آذربایجان شرقی، کردستان، سیستان و بلوچستان، کهکیلویه و بویراحمد، زنجان و گلستان هستند.
هزینه تحصیل کودکان افغانستانی
روزنامه[جهان صنعت ۲۹ آذر ۹۳] از بالا رفتن سرسامآور شهریه مدارس اتباع افغانستانی خبر داد.
روحانی، شهریه دانشآموزان پناهنده را در دوره اولش، سه برابر افزایش داد. به دنبال اعلام این خبر، بیش از۲۰۰ نفر از زنان مهاجر و پناهنده افغانستانی، در اعتراض به افزایش شهریههای مدارس فرزندانشان، در مقابل کمیساریای عالی سازمان ملل تجمع کردند و به این تصمیم ظالمانه اعتراض نمودند. این در حالی است که جمهوری اسلامی! سالانه بیش از ۳۰۰ میلیون دلار، از نهادهای بینالمللی بابت پذیرش پناهندگان افغانستانی دریافت میکند، اما از پذیرش حقوق قانونی آنها سر باز میزند.
دوراهی مرگ
واقعیت این است که حکومت ولایتفقیه، به مسأله مهاجران افغانستانی، بهمثابه یک امکان برای سوءاستفاده در مقاصد سودجویانه و تروریستی خود مینگرد. از یک سو از آنها به عنوان نیروی کار ارزان استفاده میکند و از سوی دیگر برای دادن اقامت، آنها را مجبور به جنگ و کشتار مردم سوریه میکند.
فرستادن افغانستانی ها به سوریه نشاندهنده واقعیت بزرگی درباره ناتوانی ولایت فقیه در استفاده از نیروی ایرانی در آن کشور است؛ زیرا خامنهای میداند هر یک حجله ای که بر سر خیابان ها حتی از نیروهای خودی اش نیز برپا کند زمینه شکاف بیشتر در صفوف خودی ها، و انزجار بیشتر در تمامیت جامعه است؛ خودی ها به این میاندیشند که نظام شان با ورود به معرکه سوریه از پای در خواهد آمد، و مردم بر این باورند که سرمایه های اقتصادی کشوری با ۲۵ میلیون فقیر مطلق و ۱۶ میلیون حاشیه نشین، چرا باید صرف نابودی کشور دیگری شود. بحران امنیتی خامنه ای در داخل از جمله سوخت خود را از افغانستانی ها تهیه میکند.
روزنامه[جهان صنعت ۲۹ آذر ۹۳] از بالا رفتن سرسامآور شهریه مدارس اتباع افغانستانی خبر داد.
روحانی، شهریه دانشآموزان پناهنده را در دوره اولش، سه برابر افزایش داد. به دنبال اعلام این خبر، بیش از۲۰۰ نفر از زنان مهاجر و پناهنده افغانستانی، در اعتراض به افزایش شهریههای مدارس فرزندانشان، در مقابل کمیساریای عالی سازمان ملل تجمع کردند و به این تصمیم ظالمانه اعتراض نمودند. این در حالی است که جمهوری اسلامی! سالانه بیش از ۳۰۰ میلیون دلار، از نهادهای بینالمللی بابت پذیرش پناهندگان افغانستانی دریافت میکند، اما از پذیرش حقوق قانونی آنها سر باز میزند.
دوراهی مرگ
واقعیت این است که حکومت ولایتفقیه، به مسأله مهاجران افغانستانی، بهمثابه یک امکان برای سوءاستفاده در مقاصد سودجویانه و تروریستی خود مینگرد. از یک سو از آنها به عنوان نیروی کار ارزان استفاده میکند و از سوی دیگر برای دادن اقامت، آنها را مجبور به جنگ و کشتار مردم سوریه میکند.
فرستادن افغانستانی ها به سوریه نشاندهنده واقعیت بزرگی درباره ناتوانی ولایت فقیه در استفاده از نیروی ایرانی در آن کشور است؛ زیرا خامنهای میداند هر یک حجله ای که بر سر خیابان ها حتی از نیروهای خودی اش نیز برپا کند زمینه شکاف بیشتر در صفوف خودی ها، و انزجار بیشتر در تمامیت جامعه است؛ خودی ها به این میاندیشند که نظام شان با ورود به معرکه سوریه از پای در خواهد آمد، و مردم بر این باورند که سرمایه های اقتصادی کشوری با ۲۵ میلیون فقیر مطلق و ۱۶ میلیون حاشیه نشین، چرا باید صرف نابودی کشور دیگری شود. بحران امنیتی خامنه ای در داخل از جمله سوخت خود را از افغانستانی ها تهیه میکند.
نظرات