آملی لاریجانی و مصادیق دوستی! با آمریکا

پس زدن هژمونی

رکس تیلرسون وزیر خارجه آمریکا روز چهارشنبه ۲۴ خرداد ۹۶ در کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان، نظام ایران را عامل «بی‌ثباتی» در منطقه دانسته و گفته بود که «آمریکا علیه هژمونی ایران اقدام کرده است». تیلرسون افزوده بود: «سیاست ما در مورد ایران پس زدن این هژمونی است. مهار توان ایران برای ساخت تسلیحات هسته‌ای و پشتیبانی از عناصری در داخل ایران است که به گذار مسالمت‌آمیز این حکومت منجر شود. این عناصر آنجا هستند». [خامنه‌ای؛ گریز از نقش شاه سلطان حسین]

تغییر نظام
«آیت‌الله صادق آملی لاریجانی»، «رئیس قوه قضاییه» نظام مقدس! در ۱۱ تیر «در همایش سراسری قوه قضاییه» به صحنه می‌آید تا یادآوری کند که «وزیر پر رو خارجه آمریکا می‌گویند هدف ما تغییر نظام جمهوری اسلامی است و می‌گویند می‌دانیم که افرادی هستند که این کار می‌کنند.» و سپس می‌افزاید: «قوه قضاییه باید با تعیین مصادیق برخورد کند.»
آملی لاریجانی طی سخنرانی اش به تعیین مصادیق می‌پردازد. از نظر او چه کسانی هستند که «دستشان را برای دوستی با آمریکا دراز می‌کنند»؟

پرسش یا انتقاد؟!
آملی لاریجانی می‌گوید: «من از بحث‌هایی که در برخی رسانه‌ها و سخن‌هایی که در مجلس گفته می‌‌شود انتقاد می‌کنم. این حرف‌ها زیر سوال بردن استقلال قوه قضائیه است نه انتقاد از آن.»
آملی لاریجانی به صراحت می‌گوید که کسی حق انتقاد از قوه قضاییه را ندارد، و نمایندگان مجلس! که به تعبیر خمینی، «عصاره‌ی فضایل ملت»! هستند، تنها می‌توانند، درباره احکام صادره توسط قوه قضاییه، سوال بپرسند و در این صورت آملی لاریجانی می‌گوید: «ما با پاسخگویی قوه به معنای تبیین، مخالفتی نداریم بلکه آن را قبول هم داریم و این را کار هوشمندانه‌ای می‌دانیم.» ولی اگر «هر نهادی مانند مجلس راجع به پرونده‌ای سوال کند و قوه قضائیه هم پاسخگو باشد»، «در دنیا چنین رسمی وجود ندارد که دائما آرای قضات را زیر سوال ببرند.»

پروژه نفوذ
آملی لاریجانی به این ترتیب هر اختلاف و انتقاد در درون نظام درباره قوه قضاییه را تعیین تکلیف کرده است، در نتیجه او می‌تواند گام بعدی را بردارد و به سراغ کسانی برود که به تعبیر او «دستشان را برای دوستی با آمریکا دراز می‌کنند.» اما چه کسانی دستشان را برای دوستی با آمریکا دراز می‌کنند؟ کسانی که در خدمت پروژه نفوذ قرار می‌گیرند و در زمینه سیاسی کارشان می‌شود «توجه دادن اظهارات مسئولان به خواست دشمنان». آنها همین کار را گاهی به اسم «کار اقتصادی» انجام می‌دهند یا گاهی «شبکه های اجتماعی راه می‌اندازند» یا گاهی می‌گویند: «ما می‌خواهیم کار علمی بکنیم ولی پشت آن‌ها تسلط فرهنگی وجود دارد.»

حلقوم
آملی لاریجانی نتیجه می‌گیرد که «همه ارکان نظام و به ویژه قوه قضاییه باید حواسش باشد. باید حواسمان باشد که این حرف‌ها از حلقوم چه کسانی بیرون می‌آید. قوه قضاییه باید مقتدر باشد. اگر کسانی که این کار می‌کنند اگر سلاح دارند محارب هستند و اگر نه، کارشان مصداق افساد فی الارض است.»

۸۸
آملی لاریجانی سپس برای آنکه بحثش را در ذهن مخاطبانش صراحت بخشد به یک نمونه اشاره می‌کند: «در فتنه ۸۸ دیدیم آمریکایی‌ها پشت سر عده‌ای آمدند که شرارت می‌کنند و ادعایشان حقوق بشر بود. ما دیدیم به دنبال تغییر نظام بودند. حیرتمان از کسانی هستند که در سایت‌ها و روزنامه‌هایشان از آن‌ها حمایت می‌کنند.»

فتنه
آملی لاریجانی در تشریح «فتنه ای» که اکنون نظام مقدس! را به چالش می‌کشد، می‌گوید: «علیه رهبریت نظام، قوه قضاییه، رئیس قوه قضاییه، شورای نگهبان و دبیر آن، علیه سپاه و سپاه قدس و هرچیز که رنگ و بویی از نظام اسلامی دارد، توهین می‌شود» و « این نشان از یک فتنه است.»

رنگ و بو
به این ترتیب آملی لاریجانی اعلام می‌کند که نظام از دوقسمت تشکیل شده است؛ آن قسمت که رنگ و بویی از نظام اسلامی دارد» که خامنه ای در محور آن قرار دارد، و آن قسمت که آن «رنگ و بو» را ندارد و همواره محل مناقشه بین جناح های نظام بوده است، یعنی مجلس! و ریاست جمهوری!
همین بخش بدون «رنگ و بو»ی نظام کاراترین! کادرهای نظام را در یک دگردیسی! بورژوایی در برابر ولی فقیه قرار داده است؛ هاشمی رفسنجانی، خاتمی و امروز حسن روحانی نمایندگان همین بخش بدون «رنگ و بو» هستند؛ کسانی که به تعبیر کوشکی وقتی خواستند پز دموکراسی بدهند حرف هایی زدند که شبیه به سوابق شان نبود؛ «کسانی که بیشترین حکم اعدام یا درخواست اعدام را برای مجاهدین دادند و خود مجاهدین در نشریاتشان از آن ها با عنوان «جلاد» یاد می‌کردند، بعدها آمدند و ژست گرفتند و نظام را محاکمه کردند که چرا نظام سهم این ها را نداده و چرا روحانیت، انحصارگرایی کرده است». [ کوشکی: کشتگان دهه۶۰ معیار دموکراسی]
گروه بی «رنگ و بو» تصور می‌کنند که می‌توانند گذار ولایت مطلقه را به یک بورژوازی وابسته، بی دردسر، رهبری کنند اما از یاد می‌بردند که به تعبیر کیهان اگر سپاه تضعیف شود دولت آنها نیز به پایان خواهد رسید. [کیهان و سپاه؛ تحقیر قبل از تسلیم]

۱۵میلیون
در ادامه آملی لاریجانی برای آنکه نشان دهد قوه تحت کنترل او آماده پرونده سازی برای همه رقبای درون نظام و دشمنان بیرون از نظام است اعلام می‌کند که «۱۵ میلیون پرونده در نقاط مختلف ثبت شده است.» و یک نتیجه جالب! نیز از این حجم پرونده می‌گیرد؛ « این یعنی، مردم به دستگاه قضایی اعتماد دارند.»؛ معنی «اعتماد» در جمهوری اسلامی!